ආරාධනා දෑසින් කියනා
Aradhana
ආරාධනා දෑසින් කියනා
නොපෙනෙන දුර ඈතක මා තනිවම උන්නා
සංවේදනා ගීයක තවරා
කාටත් නෑසෙන ලෙස මා තනිවම වින්දා
දැන් රන් පැහැ ගැන්වූ තොල්
ප්රේමාදරයෙන් මත් වී දැවුණා
නෑසී ඇසෙනා ඒ
ඔබමයි ඒ ගීත රාව අමතක කෙරුවේ
සිතුවිල්ලේ ඇයිද සිහින නොමරා මැරුවේ
මේ ආදරේ
වෑහී දිලෙනා ඒ
තවමත් ඒ දැනූ සිහින සුවඳයි මිහිරේ
පෙරදා සේ ප්රේම ගීත කිව හැක සොඳුරේ
මේ ජීවිතේ
සන්තාපයේ ගිගුරුම් හැලෙනා
සන්සුන් නොවනා සිත මගෙ ආදරෙ හෙව්වා
සංග්රාමයෙන් අවසන් නොවනා
ආදර ගීයක් කියනා ලෙස මට කිව්වා
දැන් විසඳුම් නොවෙනා පෙම් දහසක් තිබුණා
මේ ජීවිතයේ
හැලෙනා හඬනා වැස්සේ තෙමිලා මා
දැනිලා රිදිලා රිසිසේ තැවුණා මා
තැවුණා මා
Contributors · 0
No contributions yet.
Lyrics reproduced for study · © respective rights holders
More by විරේෂ් කුරේ